The Grudge
Biri güçlü bir öfkenin ellerinde can verdiğinde... Bir lanet doğar.
Lanet, ölüm yerinde toplanır.
Bu lanetle karşılaşanlar onun gazabı tarafından yokedilir.
Günaydın.
Peter, iyi misin?
Erken kalmışsın.
LANET - GAREZ
Merhaba.
Afedersiniz.
"Yürüyüşe çıktım, sonra gelin. Jennifer" - Merhaba Emma.
Seni tekrar görmek çok güzel.
Beni hatırlıyor musun?
Yoko.
-Özür dilerim. Uyandırdım mı? -Alttaki çekmece.
Teşekkürler.
-Beni çok iyi tanıyorsun. -Yatağa dön.
Yapamam. Mimarlık sınavına geç kalacağım.
Saatine bak.
Dün gece bir saat ileri aldım.
Belki de beni fazla iyi tanıyorsun.
Benimle buraya gelmeye karar vermene çok sevindim.
-Ben de. -Emin misin?
Elbette. Neden?
-Bu harika biliyorsun. -Birçok insan yurtdışına çıkar.
Ayrıca sen hep buraya gelmenin hayalini kurardın.
Birlikte olabildiğimize seviniyorum.
-Senin bugün dersin yok mu? -Hayır.
Sadece Bakım Merkezi'nde bıraktığım kitabı almam lazım.
Haydi, on dakika ayırabilirsin. Seni derse vaktinde yetiştireceğime söz veriyorum.
-Nereye gidiyorsun? -Buraya gel. Sana birşey göstermek istiyorum.
Bir Budist töreni.
Tütsünün dumanı onları atalarının ruhuna kavuşturuyor.
Huzur bulmalarına yardımcı oluyor.
Sevdikleri birini kaybetmiş olmalılar.
Afedersiniz.
Haydi.
-Karen. -Evet Alex.
-Bu öğleden sonra boş musun? -Bir test çalışmam var. Neden?
Dileğin kabul oldu. İlk ziyaretini yalnız yapacaksın.
Neye ihtiyacı olduğundan emin ol ve evin civarında ona yardım et.
Bu Yoko'nun hastası, ama o bu sabah işe gelmedi.
Ona telefonla ulaşamıyorum. Hasta falan olmalı.
Ve evin anahtarı da onda.
Şu cümle nedir?
"Hafif bunaklığa bağlı şiddetli uyuşukluk"
Görünüşe göre günün çoğunu uyuyarak geçiriyor.
Gelini çalışmıyor. O da orada olabilir.
İngilizce konuşulan bir ev, yani işin yolunda gidecek.
İşte adres.
Yardıma ihtiyacın olursa duvar panosunu kullabilirsin...
...ve bir harita götürmeyi de unutma, tamam mı?
Endişelenme Karen. Buna hazırsın.
Merhaba?
Kimse var mı?
Aman tanrım. İyi misiniz? Böyle gelin.
Pekala Emma.
Benim adım Karen, Karen Davis.
Bakım Merkezi'nden geliyorum. Bugünlük Yoko'nun yerine bakacağım.
Merhaba.
Evet, dolabın içinde kilitliydi. Kapının etrafına bant çekilmişti.
Henüz evde değiller.
Bilmiyorum. Emma bana hâlâ birşey söylemedi.
Hayır, aşağı gelmeyecek.
Biliyorum. Üzgünüm Alex. Tamam.
Mümkün olduğu kadar çabuk buraya gel.
Toshio.
Matthew ve Jennifer burada değil. Mesaj bırakın.
Selam çocuklar, ben Susan. Matt orada mısın? Aç telefonu.
Pekala, şimdi işe gidiyorum, cep telefonumu aramayı deneyebilirsiniz...
...ya da beni evden daha sonra arayabilirsiniz.
Annemin iyi olduğundan emin olmak istedim.
Beni müsait olduğun zaman ara, tamam mı?
Kiminle konuşuyorsun?
Ondan beni yalnız bırakmasını istedim.
Biraz dinlenmeniz lazım, tamam mı?
KİRACI ARANIYOR
Hoşgeldiniz. Ne düşünyorsunuz?
Ayakkabılarınız.
-Kendi evinizde bile mi? -Kendi evinizde bile.
Annem için mükemmel.
Artık merdivenlerle uğraşmak zorunda kalmayacak.
-Hey, annem nerede? -Ben onu ararım.
Anne?
Neredesin?
Haydi anne. Doktorun merdivenlerle ilgili ne dediğini biliyorsun.
-O iyi mi? -Evet.
Hey, anne
Ne?
Anne iyi misin?
Suzuki-san?
-Tutuyoruz. -Tamam.
Günaydın.
Umarım annem iyidir. Buraya geldiğimizden beri uyuyor.
Geceleri uyumuyor.
Sana söylemiştim Matthew, sen nasıl olsa uyuyabiliyorsun.
Üzgünüm hayatım.
Eminim sadece taşınma yüzündendir. Yakında normal düzenine döner.
-Seyahat fincanımı gördün mü? -Henüz kutusundan çıkarmadım.
Belki de yardımcıya söylemelisin.
-Adı nedir? -Yoko.
Kim bilir? Belki de o teklif eder.
Belki de.
Bunu görmeyi özlemişim.
Sanırım şimdi sabah konuşmamızı yapacağız, ha?
Hey ufaklık, iyi misin?
Jen? Özür dilerim tatlım, iyi misin?
Ne oldu?
Dün yürüyüşe çıkmıştım.
Çevreyi keşfetmek için.
Ve kayboldum.
Bana yardım edebilecek, İngilizce konuşan kimseyi bulamadım.
Bu durum yakında düzelecek. Söz veriyorum.
Ya düzelmezse?
Yoksa şirkete bu işin yürümediğini söylerim.
Ve eski işim olsun ya da olmasın Amerika'ya geri döneriz.
İşlerini görecek başka birini bulabilirler.
Ama o zamana kadar...
...buna katlanmayı deneyeceğine söz ver. Tamam mı Jen?
Anlaştık.
Eğer birşey istersen tek yapman gereken bana bunu söylemek.
Kim var orada?
Hey, Jen?
Ne oluyor....
Anne?
İyi misin?
Anne, Jennifer nerede?
Haydi yan.
Korktun mu?....
Jen? Tatlım?
Hayatım ne oldu? Sorun nedir?
Ne oldu? Tatlım ne oldu?
Ambulans çağıracağım, tamam mı?
Sen kimsin? Burada ne yapıyorsun?
Afedersiniz. Bayan Williams.
Ben dedektif Nakagawa. Bu da dedektif Igarashi, yardımcım.
Karen iyi mi?
Çok sarsılmış.
Bu gece hastanede müşahade altında tutulmasını istiyoruz.
Bu insanları tanıyor musunuz?
Evet, Matthew Williams ve karısı Jennifer.
Karen'in buraya bakmaya geldiği kadının oğlu.
Onları en son ne zaman gördünüz?
Kayıta geldiklerinde.
Standart bir işlem...
...her ne kadar ziyaretler onun işvereni tarafından düzenlense de.
-Sanırım çalıştığı yer... -İşvereniyle konuştuk.
Bugün işe gitmemiş
Yarın bize uğrayıp ifade verebilir misiniz?
İşte adres, alt tarafta.
-Yoko. -Afedersiniz?
Karen başkasının yerine gelmişti.
Normalde Emma için görevlendirilen kız Yoko'dur.
O da işten kayboldu.
Ne kadar zamandır?
Dünden beri. Sanırım bisikletini dışarıda gördüm.
Selam çocuklar, ben Susan. Matt orada mısın? Aç telefonu.
Pekala, şimdi işe gidiyorum, cep telefonumu aramayı deneyebilirsiniz...
...ya da beni evden daha sonra arayabilirsiniz.
Annem için biraz endişeleniyorum.
İyi olduğundan emin olmak istedim.
Beni müsait olduğun zaman ara, tamam mı?
Perşembe, 8:27 p.m. Mesajların sonu.
Sorun yok, yanındayım.
Patronun bana ne olduğunu anlattı. Üzgünüm.
Ne olduğundan emin bile değilim.
Yaşlı bir kadın uykusunda öldü.
-Üzücü, ama tüm olan bu. -Ölümü hakkında böyle mi konuştular?
O ev.
Birşeyler vardı....
Tamam Karen.
Matthew ve Jennifer burada değil. Mesaj bırakın.
Selam çocuklar, ben Susan. Matt orada mısın? Aç telefonu.
Pekala, şimdi işe gidiyorum, cep telefonumu aramayı deneyebilirsiniz...
...ya da beni evden daha sonra arayabilirsiniz.
Annem için biraz endişeleniyorum.
Annemin iyi olduğundan emin olmak istedim.
Beni müsait olduğun zaman ara, tamam mı?
Matthew kes şunu.
Orada kimse var mı?
Afedersiniz!
Lütfen. Orada birşey var...
Onuncu katta...
...birşey vardı...
-Oturun lütfen. -Lütfen yardım edin.
Alo?
Selam, benim.
Matthew.
-İyi misin? -Evet, aşağıdayım.
-Daire numaran kaçtı?
1601, kapıyı açayım.
Ne haltlar karıştırdığını bilmiyorum...
Nasılsın?
İyiyim. Yorgunum.
-Sen değiştirme öğrenci misin? -Evet.
Ve Bakım Merkezi'nde gönüllü olarak...
Üç aydır. Toplumsal hizmet kredisine ihtiyacım olmuştu.
Bunun o eve ilk gidişin olduğunu söyledin.
Evet.
Orada gördüğünü söylediğin Japon çocuk...
-Onu buldunuz mu? -Hayır, henüz değil.
Çocuğun dolaba bantlandığını mı söylemiştiniz?
Doğru.
Ve bir de kitap vardı, bir dergi.
Çocuğa mı aitti?
Sanmıyorum. Galiba bir kadına aitti.
Yazılar kadınlarla ilgili gibiydi.
Dolabı açtıktan sonra çocukla konuştun mu?
Çok az.
Ona adını sordum. Toshio olduğunu söyledi.
Bir soru daha lütfen.
Bunu koridorda bulduk.
Bu o.
O çocuk.
Dedektif Nakagawa?
Bütün zamanımı o evde geçirdim.
Birşeylerin yolunda gitmediğini hissettim.
Orada ne oldu?
Baktığınız kadının oğlunun ve gelininin cesetlerini...
...tavanarasında bulduk.
Görünüşe göre adam önce karısını öldürmüş, sonra da kendisini.
Lütfen bir dakika izin verin.
Kızın çalıştığı yerden güvenlik kamerası kayıtlarını al.
Onlar...
...üç yıl önce tavanarasındaki keşfe kadar...
...o evde yaşayan ilk aileydiler.
Bunun hakkında birşey biliyor musun?
Hey, burada ne arıyorsun?
Seni bu geceye kadar bırakmayacaklarını sanıyordum. Kaçtın mı yoksa?
Oradan çıkmam gerekiyordu.
Yalnız kalmak istemedim.
Tamam Karen.
Bekle bir saniye.
Sorun nedir?
Konuş benimle.
Sanırım o evde birşey gördüm.
Emma ve ben o odada yalnızdık...
...ama sanki bizimle birlikte birşey daha vardı.
Karen, ne oldu?
Eve gitmek istiyorum.
Merhaba?
Ne oldu Yoko?
Adım Karen Davis. Rahatsız ettiğim için gerçekten üzgünüm.
Siz birkaç soru sormak istiyorum.
Ne hakkında?
Bunun zor olduğunun farkındayım.
Buraya geldim çünkü...
...size kocanızla ilgili birkaç soru sormam gerekiyor.
Bunlar onun okuldan gelen eşyaları.
Bu ilk buluşmamızda çekildi.
Tanrım.
Peter!
Hey, Shimizu.
-Mutlu Pazartesiler. -Evet, tabii.
Postan var.
-Bir tane daha, ha? -Evet.
Hiçbir fikrim yok.
Ders verdiğim sınıflardan birinden olduğunu söylüyor...
...ama kim olduğunu bilmiyorum.
-Teşekkürler. -Sorun değil.
-İyi çalışmalar. -Teşekkürler.
Merhaba.
Dedektif Nakagawa, sizinle konuşmam lazım.
Üç yıl önce o evde öldürülen kadın bu adamı tanıyordu.
Kadın öldükten sonraki sabah intihar etti.
Kendini öldürdüğüne inanmıyorum.
Anlamıyorum. Ne oluyor?
Üç yıl önce...
...üç meslektaşım, arkadaşlarım...
...bir olayı soruşturmaya başladılar.
İki kişi esrarengiz bir şekilde öldürülmüş ve bir kişi de kayboluştu.
Cinayetleri o evde araştırıyorlardı.
Dedektiflerin o ev yüzünden öldüklerini mi söylüyorsunuz?
Ben o evde bulundum. Siz de öyle!
Japonca'da bir söz vardır...
...bir kişi büyük bir acı ya da gazapla öldüğünde...
...bu duygu orada...
...bir leke olarak kalır.
Orada olanların hatırası kendini tekrarlıyor.
Ölüm o yerin bir parçası olmuş...
...dokunan herkesi öldürüyor.
Bir kere onun parçası olunca...
...gitmene asla izin vermez.
Üzgünüm.
Cesetler çöp torbasında bulundu.
Karen, benim.
Bütün gün neredeydin?
Senin için çok endişelendim.
Bakım Merkezi'nden aradılar.
Alex ve Yoko ölmüş.
Yaptığın araştırmayı buldum ve...
O eve gittin mi?
Seni bulmaya geliyorum.
Doug!
-Mesajımı aldın mı? -Doug!
Endişelenme...
Hiç sorun değil.
Çıkmadan önce seni ararım.
On dakika.
Evet, yakında evdeyim.
Evet, ben de seni seviyorum.
Sanırım annen gecikecek.
Birine aşığım...
...ama onun, benim varlığımdan haberi yok.
Doug!